دست داشتن نیروهای اشغالگر
در کشـت و قاچاق مـواد مخـدر
متجاوزین و اشغالگران امپریالیست امریکایی و متحدین شان و همچنان رژیم دست نشانده شان، در پهلوی سایر تبلیغات دروغینی که بخاطر فریب اذهان عامه در افغانستان و جهان مداوما براه انداخته و پیش می برند، یکی هم تبلیغات دروغین در مورد مبارزه با مواد مخدر در افغانستان است. اما درست برخلاف این تبلیغات دروغین، هرقدر عمر اشغال و رژیم دست نشانده طولانی می شود، کشت و تولید مواد مخدر در افغانستان سیر صعودی می پیماید.
اکنون دیگر سال هاست که افغانستان " افتخار" بزرگترین تولید کننده مواد مخدر را کمایی و حفظ کرده است، بطوری که همه ساله بیش از 90 % مواد مخدر جهان در این کشور تولید شده و سپس به کشور های دیگر در جهان قاچاق می گردد. البته مقدار کمی این مواد مخدر تولید شده مصرف داخلی دارد که " دستاورد " آن موجودیت بیش از یک میلیون نفر معتاد به مواد مخدر در کشور است.
ما در گذشته شاهد بوده ا یم که بعضی از رسانه های امریکایی در مورد دست داشتن مقامات عالیرتبه رژیم پوشالی و یا منسوبین خانوادگی آنها دست به افشاگری زده و شرکت آنها در قاچاق مواد مخدر را افشا کرده اند که از جمله می توان از ولی کرزی برادر حامد کرزی، اسد الله خالد وزیر فعلی امنیت ملی رژیم و غیره نام برد. قدر مسلم است که این افشاگری ها ناشی از برخورد گاه بگاه منافع میان قاچاقبران داخلی و خارجی مواد مخدر است و همیشه هم یکطرفه و صرفا از جانب خارجی ها براه نیفتاده و نمی افتد، بلکه بعضا قاچاقبران داخلی نیز به افشاگری در مورد شرکای خارجی شان می پردازند.
آنچه در ذیل می خوانید، چند نمونه از گزارشاتی است که از پارلمان رژیم پوشالی به بیرون درز کرده و حاوی افشاگری در مورد دست داشتن قوت های اشغالگر خارجی در قاچاق مواد مخدر است:
اول - قرار گزارشی که مسئولان امنیتی ولسوالی خان نشین ولایت هلمند به کمسیون مبارزه علیه مواد مخدر پارلمان رژیم داده اند، آنها بعد از چندین روز تعقیب قاچاقبران در آن ولسوالی بالاخره در شب 15 عقرب 1391 چند نفر قاچاقبر را با 660 کیلوگرام تریاک در یک کمین دستگیر می نمایند. اما پس از گذشت چند دقیقه به تعداد چهار فروند چرخ بال نیروهای ویژه خارجی – ظاهرا انگلیسی - در محل نشست کرده و قاچاقبران را همراه با مواد مخدر دستگیر شده از چنگ مسئولان امنیتی محلی فراری میدهند. آنها هیچ سندی در مورد تسلیمی قاچاقبران مواد مخدر متذکره به مسئولان محلی نمی دهند و به آنها می گویند که شما با اینها کاری نداشته باشید. زمانیکه موضوع از طریق پارلمان با معینیت مبارزه علیه مواد مخدر وزارت امور داخله در میان گذاشته میشود آنها از قضیه اظهار بی خبری می نمایند.
دوم - گزارش دیگر از ولایت هلمند میرساند که قوت های خارجی در اواسط ماه عقرب 1391 در جلساتی که با والی و ریاست مبارزه علیه مواد مخدر آن ولایت داشته اند نقشه هایی را برای آنها نشان داده اند که در آنها ساحات کشت کوکنار قرار ذیل مشخص گردیده است:
« در ولایت هلمند دو نوع زمین تحت کشت کوکنار قرار دارد و مجموع این زمین ها به 63000 هکتار می رسد: نوع اول آن زمین شخصی افراد است که در آنها کشت کوکنار صورت میگیرد و در مجموع 18000 هکتار را احتوا می نماید. نوع دوم زمین های دولتی است که برای کشت کوکنار غصب گردیده است و مجموع آن به 45000 هکتار زمین میرسد. »
قوت های خارجی به والی و رئیس مبارزه علیه مواد مخدر آن ولایت گفته اند که شما صرف در ساحات سبز که در نقشه مشخص گردیده می توانید کشت کوکنار را تخریب کنید. ساحات سبز نشانی شده در نقشه عبارت از آن زمین های تحت کشت کوکنار میباشد که در ملکیت اشخاص قرار دارد. همچنان به آنها گفته شده است که نباید کشت کوکناری که در زمینهای غصب شده صورت گرفته تخریب گردد. خارجی ها دشت کلان بین ولسوالی های مارجه و ناوه، معروف به ( لوی دشت)، را نشانی کرده و به آنها گفته اند که اگر پولیس برای تخریب کشت کوکنار در دشت مذکور عملیات را آغاز کند با واکنش قاطع آنها روبرو میشود و نخواهند گذاشت که کشت کوکنار را در دشت مذکور تخریب نمایند. خارجی ها به مقامات دولتی متذکره گفته اند که در صورت وقوع چنین وضعیتی، آنها کمک هایی را که در "مبارزه علیه مواد مخدر" با پولیس می نمایند قطع خواهند کرد.
سوم – چندی قبل یکی از سرباند های معروف قاچاق مواد مخدر بنام حاجی یار محمد از ولایت هلمند توسط پولیس رژیم دستگیر شده و به وزارت داخله رژِیم تحویل داده می شود. اطلاعیه دستگیری این سرباند معروف قاچاق مواد مخدر رسما توسط وزارت داخله رژیم داده شد و درین اطلاعیه گفته شد که وی به زودی به محاکمه کشانده خواهد شد. اما این قضیه به سرعت خوابانده می شود و چند روز بعد روشن می گردد که وی از حبس رهایی یافته و دوسیه مربوطه اش بسته شده است. یقینا یا افسران عالیرتبه قوت های اشغالگر یا مقامات عالیرتبه رژیم و یا هم هر دو در رهایی وی و بسته شدن دوسیه اش نقش داشته اند.
چهارم - زمین های اطراف یکی از پایگاه های قوت های اشغالگر خارجی در مربوطات ولایت هلمند، اکنون از قرار فی جریب 35 لک افغانی خرید و فروش می گردد. یکی از دلایل گران شدن این زمین ها، که قبلا کسی به آن توجهی نداشت و از قرن ها به اینطرف لامزروع و بدون استفاده بود، این است که قوت های خارجی مستقر در این پایگاه نه تنها اجازه می دهند که درین زمین ها کوکنار زرع گردد، بلکه تریاک تولید شده در این زمین ها را به قیمت روز خریداری نیز می نمایند.
اگر به قضایای متذکره توجه نماییم این موضوع مبرهن است که قوت های خارجی، همچنانکه مقامات عالیرتبه رژیم پوشالی، در کشت، تولید و قاچاق مواد مخدر و حمایت از قاچاقبران بزرگ دست دارند و سروصداهای مبارزه با مواد مخدر بی معنی، پوچ و فریبکارانه است. وزارت مبارزه علیه مواد مخدر و معینیت مبارزه علیه مواد مخدر وزارت داخله رژیم فقط برای اقناع افکار عمومی در افغانستان و جهان ایجاد گردیده است. سر و صداهای آنها در مورد مبارزه علیه مواد مخدر باعث میشود تا اصل قضیه که ترویج، کشت، تولید و قاچاق مواد مخدر و حمایت از قاچاقبران بزرگ توسط قوت های اشغالگر و همچنان مقامات عالیرتبه رژیم میباشد پوشیده باقی بماند.
شکی وجود ندارد که بیشترین پول قاچاق مواد مخدر به جیب خارجی ها میرود و دهقانان ولایات جنوبی کشور که تمام زحمات کشت و جمع آوری تریاک بدوش آنها میباشد صرفا بخش کوچکی از مجموع قیمت اصلی مواد تولید شده را بدست می آورند. قیمت اصلی مواد مخدر تولید شده در افغانستان سالانه به 60 تا 80 میلیارد دالر می رسد، اما از مجموع این پول بطور متوسط صرفا بین 3 تا 4 میلیارد دالر آن به افغانستانی ها تعلق می گیرد. به عبارت دیگر طور اوسط در حدود 90 % مجموع پول در آمد حاصله از مواد مخدر تولید شده در افغانستان به خارجی ها تعلق می گیرد و صرفا 10 % آن به افغانستانی ها میرسد. طبعا بخش خیلی بزرگی از این 10 % مجموع قیمت مواد مخدر تولید شده، به مقامات دست اندرکار رژیم، قاچاقبران بزرگ و کوچک و غیره تعلق می گیرد و بخش نسبتا کمی از آن در اختیار زارعین و نیش زنان باقی می ماند.
پس باید قاطعانه گفت که مبارزه با مواد مخدر از جمله دروغ های بزرگی است که قوت های اشغالگر و رژیم دست نشانده آنها صرفا بخاطر فریب افکار عامه براه انداخته اند.
در واقع یکی از دلایل علاقمندی افسران عالیرتبه قوت های اشغالگر، بخصوص افسران عالیرتبه امریکایی و انگلیسی، برای حفظ یک تعداد از پایگاه های استراتژیک نظامی شان بعد از سال 2014 در افغانستان، منافع سرشاری است که آنها از بابت نقل و انتقال مواد مخدر با استفاده از وسایط هوایی و زمینی نظامی شان به جیب می زنند، منافع سرشاری که سالانه ده ها میلیارد دالر می گردد. بدین ترتیب مبارزه علیه مواد مخدر در افغانستان امری است که بطور گسترده ای با مبارزه و مقاومت علیه قوت های اشغالگر گره خورده است.
مسلما تا زمانیکه نیروهای اشغالگر در کشور حضور داشته باشند روند کشت، تولید و قاچاق رو به رشد مواد مخدر تداوم خواهد داشت و پیامدهای ناگوار آن مثل اعتیاد و زندانی شدن غریبکاران و دهقانان در زندان های کشور دامن گیر ملت جفا دیده افغانستان خواهد بود. بدین ترتیب مقاومت، و مشخصا مقاومت مسلحانه، علیه اشغالگران و رژیم پوشالی اصولا نباید با تکیه بر درآمد های حاصله از کشت و قاچاق مواد مخدر پیش برده شود. اینچنین مقاومت و جنگ مقاومتی خیلی بیشتر از آنکه به اشغالگران ضربه می زند، به آ نها سود می رساند و انگیزه آنها برای باقی ماندن در افغانستان را تقویت می نماید.
مقاومت پیروزمند علیه اشغالگران و رژیم پوشالی فقط می تواند یک مقاومت ملی مردمی و انقلابی باشد و نه مقاومتی که با استفاده از در آمد حاصله از کشت مواد مخدر پیش برده شود، چرا که بخش بسیار کوچکی از منافع این کشت می تواند بر ضد اشغالگران استفاده شود، ولی برعکس سالانه ده ها میلیارد دالر به خارجیان اشغالگر نفع می رساند.