یادنامه ذیل که نه تنها در سایت حزب کمونیست ایران ( م ل م ) درج گردیده بلکه مستقیما نیز برای ما ارسال گردیده است، ضمن جوانب درست و مثبت خود دارای نکات و مطالب نادرست و منفی معینی نیز هست که فعلا نمی خواهیم روی تمامی آنها مکث نماییم. علی العجاله فقط ضروری می دانیم که در مورد وضعیت و موضعگیری رفیق حفیظ در قبال « تئوری های سنتز نوین اواکیان » تا حدی روشنی بیندازیم. |
|---|
به یاد رفیق حفیظ، مبارز پایدار
جنبش کمونیستی بین المللی و جنبش کمونیستی افغانستان
با کمال تاسف از درگذشت رفیق حفیظ (ابراهیم) از کمونیست های پایدار و سابقه دار جنبش کمونیستی بین المللی و جنبش کمونیستی افغانستان مطلع شدیم. اطلاعیه ی حزب کمونیست (مائوئیست) افغانستان بدین مناسبت می گوید: «رفیق حفیظ یکی از نمایندگان حزب کمونیست افغانستان در کنگره وحدت جنبش کمونیستی ( م ل م ) بود و در کنگره مذکور به حیث عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست ( مائوئیست ) افغانستان انتخاب گردید.»
رفیق ابراهیم در سنین نوجوانی در کابل درگیر فعالیت سیاسی شد و به جنبش مائوئیستیِ «شعله جاوید» پیوست. پس از ترک کشور و اقامت در آمریکا در همان راستا به مبارزات خود ادامه داد. در دوران حاکمیت رژیم های ارتجاعیِ وابسته به شوروی (رژیم های «خلق» و «پرچم») و تجاوز نظامی شوروی به افغانستان، رفیق ابراهیم در عین موضع گیری و فعالیت علیه این مرتجعین و سوسیال امپریالیسم شوروی، بر این اصل پافشاری می کرد که جنبش چپ و دموکراتیک افغانستان باید استقلال سیاسی و ایدئولوژیک و تشکیلاتی خود را از جریان های بنیادگرای اسلامی در افغانستان حفظ کند. وی به شدت منتقد جریان های به اصطلاح «چپ» و «دموکراتیک» در جنبش افغانستان بود که با توجیه عمده بودن «مقاومت علیه تجاوز شوروی» هویت سیاسی و ایدئولوژیک خود را مخفی کرده، با بنیادگرایان اسلامی متحد شده و حتا در جبهه های تحت سلطه و رهبری سازمان های مختلف اسلامی می جنگیدند.
علاوه بر فعالیت های مربوط به افغانستان، رفیق ابراهیم در دوران دانشجوئی از فعالین کنفدراسیون محصلین و دانشجویان ایرانی (کنفدراسیون احیاء) بود و هر جا می توانست در فعالیت های حزب کمونیست انقلابی (آر.سی.پی) درگیر می شد.
آشنائی نزدیک حزب ما (در آن زمان، اتحادیه کمونیست های ایران- سربداران) با رفیق ابراهیم در سال 1984 پس از تشکیل «جنبش انقلابی انترناسیونالیستی» (ریم) شروع شد. سازمان ما که در زمره ی بنیان گذاران ریم بود، به عنوان بخشی از وظایف انترناسیونالیستی خود تلاش داشت با کمونیست های افغانستان ارتباط برقرار کند. رفقای «حزب کمونیست انقلابی» در آمریکا، رفیق ابراهیم را معرفی کردند تا در این راه یاری مان کند. با شوری وصف ناپذیر از تشکیل «ریم» استقبال کرده بود و با شوق وارد همکاری با رفقا شد. از این که جنبش کمونیستی در ایران هنوز زنده است شاد بود، آن چه بر «اتحادیه کمونیست ها» گذشته بود را با دقت گوش می داد، با عشق و مهر از رفاقت ها و مبارزات و رشته های الفت دیرینه اش با رفقای جنبش دانشجوئی و کمونیستی ایران سخن می گفت و در غم از کف دادن رفقائی که از زمان فعالیت در کنفدراسیون می شناخت غمگین بود. در جریان تلاش برای یافتن بازماندگان جنبش کمونیستی در افغانستان سختی کار را یادآوری می کرد و می گفت، اکثر اعضای جنبش مائوئیستی یا توسط رژیم حاکم در افغانستان و نیروهای اشغال گر روس کشته و اسیر شده اند یا حامی چین رویزیونیستی شده اند و یا اینکه در جبهات اسلامی و زیر نام الله اکبر دارند با شوروی ها می جنگند. با این وصف، امید خود را از دست نمی داد.
درسال 1364همراه با رفقایش، «کمیته تبلیغ و ترویج مارکسیسم- لنینیسم- اندیشه مائوتسه دون» را تشکیل داد. این کمیته از «جنبش انقلابی انترناسیونالیستی» و «بیانیه» آن حمایت می کرد. چندین شماره نشریه «شعله» را منتشر کرد. وی با جنبش انقلابی انترناسیونالیستی در زمینه های گوناگون از جمله نشر مجله ی انترناسیونالیستیِ «جهانی برای فتح» همکاری می کرد و مقالاتی برای «سرویس خبری جهانی برای فتح» می نوشت.
رفیق ابراهیم همواره نقش فعالی در پیش برد مبارزات خطی در جنبش کمونیستی افغانستان و کمک به اتحاد این جنبش حول خط صحیح سیاسی و ایدئولوژیک داشت و در رابطه با اختلافات خطی و نظری در درون «جنبش انقلابی انترناسیونالیستی» صاحب نظر بود. پس از غلبه ی خط مشی راست اپورتونیستی در حزب کمونیست نپال (مائوئیست) در مبارزاتی که حول خط این حزب در میان احزاب و سازمان های جنبش انقلابی انترناسیونالیستی درگیر شد به شدت به خط حزب نپال انتقاد می کرد. تا آن جا که می توانست در جلسات کتاب فروشی «انقلاب» در کالیفرنیا شرکت می کرد و از تئوری های «سنتز نوین» باب آواکیان و از مبارزات حزب کمونیست انقلابی در آمریکا حمایت می کرد.
متاسفانه تحقیقات ما برای اطلاع یافتن از اسم اصلی، تاریخ و علت پزشکی درگذشت رفیق ابراهیم به جائی نرسید. با این امید که در آینده بتوانیم شرح و تفصیل مفصل تری از زندگی و دستاوردهای او به دست دهیم.
درگذشت این رفیق را به خانواده اش، به جنبش كمونيستي و انقلابي افغانستان و به رفقایش در حزب کمونیست (مائوئیست) افغانستان تسلیت می گوئیم.
حزب کمونیست ایران (مارکسیست- لنینیست- مائوئیست)
10 اکتبر 2012