راه سـرخ رفـیق انقلابی مان رفـیق حـفـیظ را گـرامی میداریـم
کمیته منطقوی 015 با سکوت 3 دقیقه ای بخاطر گرامی داشت یاد و خاطره رفیق حفیظ، رفیق یوسف مومند، جانباختگان شعله ئی افغانستان و مائوئیستهای جانباخته سایر نقاط جهان، جلسه یاد بود رفقا را رسما دایر نمود.
یاد وخاطره رفیق مبارز و انقلابی مان، رفیق حفیظ که عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست (مائوئیست)افغانستان بود زنده و ماندگار خواهد ماند و راهش ادامه خواهد یافت.
خبر درگذشت رفیق حفیظ حقیقتا تکان دهنده بود. ما در شرایطی در افغانستان زندگی میکنیم که مشکلات فراوانی پیش روی ماست. تحت چنین شرایطی که امپریالیستهای اشغالگر برای هژمونی امپریالیستی شان تلاش میورزند تا دو دهه دیگر افغانستان را در اختیار کامل داشته باشند، از دست دادن رفیقی همچون رفیق حفیظ بسیار سنگینی میکند. از دست دادن هر رفیقی مثل بخاک سپردن بخشی از جان و تن آدمی است. وقتی وداع میگوئی انگار چشمی،دستی یا اندامی از بدنت را برای همیشه از تو میگیرند.
رفیق حفیظ را از روی نوشته هایش میتوان دریافت. او نویسنده ای توانا،رهبری دانا و شخصیتی بود که نسلی از کمونیست ها را نمایندگی میکرد و به هیچ چیز، جزء بیرون راندن نیروهای اشغالگر از کشور، سرنگونی رژیم دست نشانده و برپائی جامعه دموکراتیک نوین و جامعه سوسیالیستی و حرکت به سوی کمونیزم رضایت نمیداد. تاثر از مرگ رفیق حفیظ تنها عزم کمونیست ها و یارانش را در ادامه راهش برای برپائی و پیشبرد موفقیت آمیز جنگ مقاومت ملی مردمی و انقلابی (شکل مشخص کنونی جنگ خلق) در افغانستان و برپائی جهانی که وی آرزویش را داشت محکمتر و استوارتر از قبل میکند.
بله رفقا!
روزی که انسانیت بجای بربریت سرمایه داری حکم براند، روزی که کسی مجبور به فروش جان و تن خود برای امرار معاش نباشد، روزی که انسانیت جشن پیروزی خود را برگزار کند؛ یاد و خاطره رفیق حفیظ در جامعه و جهان نوین ماندگار خواهد بود.
رفیق حفیظ طبق معمول، در مبارزات خستگی ناپذیرش، با استواری و پایداری و پافشاری بر اصول م ل م زندگانی میکرد. با این جهان آنطوری که هست روبرو میشد و اطمینان داشت که میتوان آنرا تغییر داد. در نتیجه گام به جلو میگذاشت و تا هر آنجا که میتوانست جانفشانی میکرد. خدمات گرانبهایش را همه به یاد خواهیم داشت.
رفیق حفیظ در مبارزه برای چیره شدن بر مشکلات ایدئولوژیک - سیاسی و تشکیلاتی واقعی که حزب و جنبش بین المللی با آن روبرو بود، رزمنده ای خستگی ناپذیر بود. او با استواری از دستاوردهای بزرگ پرولتاریای بین المللی در انقلاب کردن دفاع میکرد و مصمم بود که جزئی از پروسه ای باشد که میخواهد بر ضعف ها فائق آید. به کمونیست ها و توده ها کمک میکرد که در انقلاب های آینده بهتر عمل کنند و جوامع رهائی بخش دموکراتیک نوین و سوسیالیستی برقرار نمایند.
دور خاموشی به پایان میرسد نغمه ها سر میکشد از ساز تو
مرغ خوشخوان سخن،خاموش من! باز هم گل میکند آواز تو
غم و اندوه ناشی از درگذشت رفیق حفیظ را به نیروی مبارزاتی تبدیل نماییم و یاد او را به مثابه مائوئیست انقلابی زنده و ماندگار نگه داریم.